Easter

Anglicy święta,  w tym również Easter, traktują luzacko. Fajnie jest, bo piątek i poniedziałek wielkanocny to bank holidays, czyli długi łykend - jak i w Polsce. Przeciętni Anglicy religijni nie są, więc robią, co lubią, a nie co wypada. Gdy mieszkaliśmy w ojczyźnie, denerwowało nas, że w Wielką Sobotę nie wypada wywiesić prania czy myć okien. Obecnie również robimy, co się nam podoba, tak jak sąsiedzi. Na przykład koszą trawę. Oprowadzają chętnych na kupno domu. Szykują grilla, czemu nie.

My, oczywiście, gotujemy świąteczne żarcie. Ja bardziej niż Kuba (posprzątał, zmielił mięso na pasztet, a zamierza jeszcze umyć samochód). Ja popijam piwko, upiekłam rzeczony pasztet. Coś mi pachnie nieprzyjemnie i obawiam się, że albo: 1. za dużo wątróbki, lub: 2. wątróbka nie taka jak trzeba. Zamierzałam kupić wieprzową, Kuba twierdzi, że wzięłam z chłodziarki lamba. Pfff, mógł od razu mówić... Skosztuję, jak wystygnie i całkiem możliwe, że pójdzie w kubeł :/

Co do pozostałej aktywności, to ugotowałam mięso na galaretę i zaraz pójdę to umieścić w miseczkach do stężenia. I upiekłam sernik bananowy według tego przepisu. Jeszcze nie wiem, czy smaczny, ale jak robiłam masę jajeczno-serowo-bananową, to miałam chęć ją zeżreć prosto z gara łyżką. Pyszne :) Poza tym gotuję jaja i ziemniory na sałatkę (pozostałe warzywa wcześniej), a z doskoku robię deku dzban miedziany, co go w lumpeksie nabyłam za grosze. Chyba kosztował funta, bo poobijany i skorodowany. Teraz wygląda tak:

Nie wiem, z czego to wynika, ale rzeczy z drugiej ręki, używane, zawsze wychodzą mi ładniej niż nieśmigane nówki prosto ze sklepu. Może to chodzi o duszę?

No, jeszcze pokroić sałatkę i może sos tatarski zrobię. Bez przesady z tym żarciem. Jutro zbieramy się do Kisieli z tym całym chłamem, zjemy śniadanie i jedziemy do New Forest.

Wesołych!

--
Update:
Sernik jest WYBITNY!

Się toczy

Wiosna przyszła na dobre. Jutro będę kosić trawę.

Byliśmy dwa razy w agencji nieruchomości w Basingstoke, raz omawialiśmy nasze preferencje i oglądaliśmy chałupkę, za drugim razem pani doradca nam doradzała różne rzeczy: a to że warto się ubezpieczyć na różne okoliczności (zejście, chorobę, utratę pracy), że warto spisać testament (bo jak nie, to - według brytyjskiego prawa - powyżej 450 tys. funtów schedę rozdrapią pazerni rodzice, a powyżej czegoś tam rodzeństwo rzuci się jak sępy i rozdziobie - póki co, nam to nie grozi ze względu na kwoty, nie żebyśmy byli nieśmiertelni). Posłuchaliśmy pani, po czym przeszła do konkretów i to było faktycznie konkretne, bo wyliczyła nam, że z wkładem własnym, jaki będziemy mieć po sprzedaży mieszkania w Bielsku przewidywana rata kredytu (przy założonej przez nas cenie kupna) nie będzie wiele wyższa (może ze 100 funtów) od ceny wynajmu. Damy radę, mimo, że nie pracuję. Oczywiście, o ile nie pojawią się zdarzenia, od których ubezpieczenie proponowała pani z agencji.

Teraz czekamy, aż się nam sprzeda to w Polsce (umówieni jesteśmy z lokatorem, ale akurat czaruje bank, bo dostał podwyżkę, mamy przyklepać w lipcu) i mamy nadzieję, że wtedy pojawią się fajne oferty. Oprócz Basingstoke bierzemy pod uwagę Andover, bo jest niedaleko, komunikacyjnie daje radę i się nam podoba.

Heh... Trochę się obawiam tego kroku, ale też marzę o stabilizacji. Ileż można się przeprowadzać?

A pogoda pozwala nam na wycieczki i dzisiaj byliśmy w New Forest. Cudownie :)

 Sarenki. Jedenaście w stadzie, zdjęcie z zooma, bo daleko się pasły.

Nie sarenka, wręcz przeciwnie. Przytyło mi się ostatnio.

I jeszcze skrzyneczka, co ją robię po znajomości:

Szybciutko

Torba na zakupy w stokrotki, bo ta w słoneczniki się już zużyła:

Skrzynka z lumpeksu

Kupiłam za funta, na wino ona. Obrazek ukradłam z internetu, wydrukowałam u Chińczyka na stoisku z drukarką, więc to podróbka za sześć funtów + robocizna:

 Kolory jak zwykle przekłamane. Ładniejsza jest ;)

Jesiennie...

Spędzam czas w domu, głównie. Jak Kuba wraca z pracy, rozmawiamy o tym, że czas zamieszkać u siebie. Pod uwagę bierzemy głównie Basingstoke, rzut beretem od Reading. Byliśmy tam w zeszłą sobotę, a ponadto ja we wtorek przeszłam się po tamtejszych agencjach pracy i zagaiłam do pani w polskim sklepie, co wywiesiła ogłoszenie, że szuka pracownika. Miło nam się rozmawiało, bo fajna babka, ale do pracy mnie nie przyjmie, bo zapytała o CV i jej dałam. Heh. Niby wiem, że jestem zajebista, ale nie umiem sama siebie przekonać. Prochów nie jadam. Uznałam, że wolę mieć doła, niż zobojętnieć na wszystko. Przedwczoraj dzwoniła headhunterka, miała pracę w Belfaście. Trochę daleko ;)

Ale niedawno oglądałam Hobbita (przypomnienie przed kolejną częścią, co w grudniu będzie!) i po raz kolejny poczułam się hobbitem z krwi i kości. O, proszę:

Piosenkę już tu odtwarzałam:

Żeby nie było, że zupełnie zamilkłam

No, nic się nie dzieje po prostu. Headhunterzy nie dzwonią, więc siedzę letko zdołowana i próbuję nie posunąć się w tym dalej. Czy też może głębiej. Nie mam weny. Trzymam dietę, która coś się obraziła i od dwóch tygodni waga ani drgnie w dół. W górę też nie. No, mam jakieś 7.5 kg mniej - tak czy siak, warte wyrzeczeń. Więc walczę dalej z sobą, ale piwo czasem popijam. Raz na tydzień, ale może powinnam całkiem przestać?

Uszyłam sobie torebkę ze starego płaszcza. Nie wiedziałam, jaki jej dać motyw dekoracyjny, więc zrobiłam dwie klapki na wymianę:

Poza tym mieszczę się w stare ciuchy i stare biustonosze, więc mam się w co ubrać wreszcie :) Ale pisać mi się nie chce, cóż...

Wiosna, ejże ty!

Zaklinam wiosnę z całej siły, bo brakuje mi słońca i powietrza. Obserwuję sinosuidę nastrojów - gdy zdarza się (bardzo rzadko) słoneczny dzień, natychmiast rośnie mi morale i staję się kreatywna. Większość czasu jednak jestem marudna, zapyziała i nie chce mi się wychodzić z domu.

Wczoraj byłam na rozmowie w New Directions, takim czymś przy tutejszym urzędzie miasta. Okazało się, że pomimo moich zachwycających kwalifikacji (nauczyciel chemii z doświadczeniem) nie nadaję się na support dla niedouczonych Anglików, bo mój angielski nie jest fluent. No nie jest. Panie przeprowadzające rozmowę usiłowały mnie namówić na kurs językowy w tejże instytucji, z czego oczywiste przypuszczenie, że rekrutując jeleni próbują robić nabór na prowadzone przez New Directions kursy językowe (poprzednim razem próbowano mnie namówić na kurs nauczycielski). Nic to. Zawsze to doświadczenie w rozmowie kwalifikacyjnej po ingliszu :)

A ja zaklinam wiosnę, no! Niech się zrobi ciepło, sucho i zielono. I żeby kwitły fiołki!

Możliwe, że wiosna idzie

Mam takie podejrzenia, bo:
1. Wcześniej lało, więc była jesień. Potem padał śnieg, więc była zima. Teraz leje i zmyło śnieg, więc chyba zmiana pór roku nastąpiła ponownie...

2. Krokusy się pojawiły. W doniczkach:

I w trawie:

Co do deszczu: Kuba wziął zaległy urlop i siedzimy razem w chałupie. Chcieliśmy sobie pojechać gdzieś, gdzie trochę pofalowany teren. Ale nie pojechaliśmy, bo leje. Wczoraj też lało, ale wyrwaliśmy się na chwilę do Londynu. Pooglądaliśmy z zewnątrz to i owo, a potem Kuba zaczął marudzić, że zimno, więc wróciliśmy do domu. W sumie wyszło, że blisko jest i można takie wycieczki robić raz na jakiś czas.

Widok na London Tower. Mieliśmy pójść pozwiedzać, ale jakoś nam się nie chciało.

 Tower Bridge:

 London Eye:

 Rzeźby przy bocznym wejściu do Westminster:

 Tutaj na tęczowych nikt się nie ciska:

 Big Ben:

 A to przed domem królowej rzeźby:

 Flaga powiewa, więc królowa na chacie:

 I ruchome schody w andergrandzie, czyli spoglądam z dołu do góry w londyńskim metrze:

Z pozostałych aktywności, to raczej nie mam się czym chwalić. Ale, ale! Zrobiłam nowe pudełeczko deku i uważam, że jest piękne :)

Oby do lata. Lubię pomarańczowe kwiaty :)

Przywołuję słońce!

Oj, słońca mi naprawdę bardzo brakuje. Krótkie, deszczowe dnie spędzam w czterech ścianach, co nie sprzyja nastrojowi. Ale próbuję go sobie trochę rozświetlić słonecznikami:

Jak zwykle rzeczy są bardziej wydarzone, niż na zdjęciach.

Niech ktoś nawpuszcza światła i powietrza!

Niemniej jednak są widoczne objawy nadchodzącej wiosny. W ogrodzie mi zakwitły jakieś dwa dziwne badyle, za okolicznymi ogrodzeniami widać kwitnące krzaki i coś wyłazi z ziemi. Znaczy u sąsiadów bodajże żonkile, u mnie dżdżownice, którym jest najprawdopodobniej za mokro pod ziemią i się ewakuują, jak również krety (nie u mnie, widziałam kopce na polach, jak przejeżdżaliśmy przez countryside). Nie cieszę się, w zeszłym roku wiosna również przyszła wcześnie, a potem to już był listopad do końca roku.

Maniacko słucham piosenki z 'Hobbita'.

Kończy się rok

I dobrze, bo był jakiś taki niewydarzony.

Nie będę robić podsumowania, bo to bez sensu. Nie było najlepiej, ale znowu i nie dennie. Myślę, że za dużo winy zrzucam na okoliczności przyrody, ale gdyby pogoda była lepsza, to i ten mijający właśnie rok... Kończy się tak, jak się zaczął, czyli nieustannym deszczem. Tamiza ponownie wychodzi z siebie, mosty zamykają i znowu armaggeddon.

A my siedzimy w domu, bo w taką pogodę to cóż? Do lasu nie pójdą ani na wybrzeże, a do Lądka do muzeum nam się nie chce. Wyszło zatem, że z nudów pograliśmy trochę w Diablo 1, a Kuba jeszcze dodatkowo w Warcrafta, obejrzeliśmy parę filmów na  kompie i Hobbita w kinie 3D, co mnie wprawiło w euforię do momentu, gdy odkryłam, że to pierwsza część z trzech. A potem zaczęłam dekupażyć i mam z tego mnóstwo frajdy, mimo że ciemno jest, a i mój warsztat, z konieczności ulokowany na małym stole w sypialni, nie sprzyja zanadto tfuuurczości...

Na razie mam porozpoczynane i niedokończone, ale bawi mnie ten cały bajzel, więc mu zrobiłam zdjęcia. Daję drugą szansę staaaaareńkim puszkom, które mi dawno temu podarowała Siorka. Na puszkach był napis sugar, tea i coffee i się zużyły po latach wiernej służby, więc teraz będą w słoneczniki. Pewnie pokażę je potem skończone, a tymczasem warsztat:

Proszę zwrócić uwagę, jak kreatywnie wykorzystuję butelki po piwie na suszarki :D

Ponadto zdekupażyłam pudełeczko na CD-ki, które wyeksploatował Kuba i wyrwał z niego kopertki. Zupełnie nie wiem, do czego teraz może służyć, ale lubię je bardzo. Kuba rzucił pomysł, żeby taką wielką pudernicę w nim umieścić, żeby na raz mogło się pudrować wiele bab:

W skład warsztatu wchodzi, jak widać, duża ilość zużytych papierowych ręczników, jakiś wór, aluminiowa folia; poza tym waciki, zmywacz do paznokci, klej do drewna, klej do serwetek, lakier (akrylowy, błyszczący), nożyk (złamany, zardzewiały), zraszacz do kwiatków (używam do rozcieńczania lakieru/farb lub do namaczania obrazków przed przyklejeniem), pędzle, proszek złoty i miedziany i jakaś próbka farby z marketu, a wazon z różami był tam wcześniej... Te moje obecne robótki to zwykłe oklejanki, bez żadnej paraartystycznej otoczki, więc nie ma pigmentów i innych takich.

Dodatkowo pokażę, bo nie wszyscy widzieli, rzecz już ukończoną: herbaciarka, na obrazku jest The Spindle Fairy z częściowo dorobionym tłem i generalnie jestem z niej bardzo zadowolona:

Kasia, już doskonale wiem, jak ma wyglądać miseczka dla Ciebie, ale poczekasz, aż ją znajdę :)

Szczęśliwego Nowego Roku!