Dieta, pietruszka i takie tam...

Znajoma przekonała mnie ostatnio do przejścia na dietę Dukana. Popatrzyłam w lustro, popatrzyłam na plan diety i się zdecydowałam.

Jak ktoś nie wie, na czym polega ta dieta, to niech sobie sam przeczyta. Piszą, żeby uważać, bo nie jest obojętna dla nerek i wątroby. No to obserwuję się - na razie wszystko w porządku. W ciągu czternastu dni mam 3 kg mniej i ani chwili nie frustrowałam się, że jestem głodna. Brakuje mi piwa, ale dieta to dieta :)

No, ale ileż można żreć gotowane mięso, jajka w różnej postaci i serek wiejski odtłuszczony? Hah... Nawet kawę piję czarną, w związku z czym już nie cztery dziennie. Przeszłam do drugiej fazy, to znaczy co trzy dni jadam równeż warzywa w różnej postaci. A Cah wysyła mi co chwila nowe przepisy dietetyczne, czyli beztłuszczowe i praktycznie bezwęglowodanowe. I te przepisy są przepyszne. No, jak babcię kapciem, lazania była rewelacyjna, nawet Kuba się zażerał! Ja tu sobie zaraz, na końcu wpisu, żywcem wkleję przepis, żeby mi się zachował na zaś.

A dzisiaj sama odkryłam coś fajnego - i sobie zapiszę. Na bazie tego przepisu na krem czosnkowy zobiłam swój własny. O, tak:

- 1,5 główki obranego czosnku - zawinęłam w folię aluminiową i piekłam ok. 20 min.
- Przyniosłam z ogrodu kilka gałązek zielonej pietruszki. Chyba z sześć czy siedem.
- Do blendera dałam 5 łyżeczek odtłuszczonego wiejskiego serka, ze trzy łyżki maślanki, sól, pieprz, upieczony czosnek i listki pietruszki. Zmiksowałam.

Wyszło zielone, pyszne COŚ:

Jutro zamierzam to dodać do pieczonego w folii pstrąga, posmarować wędzonego kurczaka i w ogóle wiem, że mi się pietruszka w ogrodzie nie zmarnuje :)

Rozmawiałam dzisiaj z jeszcze jednym headhunterem, którego sama znalazłam. Nie brzmiał szczególnie przekonująco, no ale drugie koty za płoty. Trzeba działać dalej, w końcu się ułoży.

--

A to przepis na lazanię (Pani twierdzi, że to w sumie dwie porcje, ale my we dwoje jedliśmy to dwa dni. Naleśniki wyszły mi trzy, zrobiłam je po swojemu - 3 jajka, 0.5 szkl. mleka i 3 łyżki otrąb owsianych.  Smażone na teflonowej patelni bez tłuszczu, na bardzo małym ogniu. Niezłe.):

Składniki (dla 2 osób lub na 2 obiady):

    4 naleśniki usmażone wg tego przepisu
    0,5 kg mięsa mielonego wołowego
    1 puszka pomidorów bez skórki
    2-3 łyżeczki przecieru pomidorowego
    1 duża cebula
    biały chudy ser
    1 szklanka mleka
    1 łyżka maizeny
    1/3 łyżeczki gałki muszkatołowej
    sól, pieprz
    oregano, bazylia, lubczyk
    papryka słodka i ostra

Cebulę drobno posiekać i przesmażyć delikatnie na wodzie. Dodać mięso i smażyć do zarumienienia. Dodać pomidory, przecier i przyprawy. W razie gdyby mięso było suche, dodać trochę przegotowanej wody(ważne, żeby sosu nie było za dużo, bo nasiąkną nim za bardzo naleśniki).

Z mleka, maizeny i gałki zrobić beszamel.

Na dno foremki aluminiowej ułożyć naleśnika, złożonego na 3, na to położyć mięso, kawałki białego sera, zalać 3 łyżkami beszamelu. Ponownie naleśnik-mięso-ser-beszamel. Tak samo postąpić z drugą foremką.

Wsadzić do piekarnika nagrzanego do 180*C i piec 20-25min. Podawać gorące!

Smacznego!

Kot mnie odwiedza...

...od czasu do czasu. O, ten:

Znowu pada deszcz. Ale miałam dwie rozmowy z headhunterką, która twierdzi, że mi znajdzie pracę w supporcie przy dynamic NAV.

Będzie dobrze :)

Grudzień

Tak sobie przypomniałam znienacka, że bloga mam i trzeba go czasem odkurzyć... Jakoś brakuje mi weny, to przez jesienną chandrę, no ale wkrótce będzie zima, a wtedy jest lepiej, bo zaczynają się wydłużać dni. Na razie piosenka zimowa - już tradycyjnie - z nadchodzącą nową porą roku grupa Pod Strzechą i 'Zimowa Opowieść':


Zaczęłam wolontaryjną pracę, prowadzę zajęcia tak zwane twórcze z grupą uzależnionych Anglików. Od czego konkretnie uzależnionych, nie wiem, pewnie od alkoholu, może od dragów, może od tego i tego... Grupa jest mała, w porywach pięć osób i przychodzą różnie, ale są bardzo mili i cieszą się, jak ich chwalę. Nie rozumiem ich prawie nic, bo mówią szybko i byle jak, ale powiedzieli mi wczoraj, że mój inglisz się poprawił ;-) Robiliśmy razem kartki świąteczne i dekoracje na Merry Christmas, oto parę fotek:

 To na tablicy to listy deklarujące zerwanie z nałogiem. Simi, która jest menadżerką w Cranstoun, chce z nich zrobić książkę, i pewnie dam się w to wmanewrować... Śmierć frajerom :-/

A na własny użytek zrobiłam parę bombek i butelkę w ptaszki. Są naprawdę ładne, chociaż zdjęcia zrobiłam w pośpiechu i przy kiepskim świetle, więc raczej nikogo nie urzekną te moje drobiazgi:

Docelowo nie będą wisieć na tej choineczce, bo ona ma zaledwie ze 40 cm wysokości i aż się pod nimi ugina ;-)

Siąpi...

Wystawiłam dziś pysk za mieszkanie i wyszłam do ogrodu. Nie to, że w ogóle nie wychodzę, ale dzisiaj miałam silne postanowienie, że nie ruszę tyłka, dopóki pogoda będzie taka, jaka jest. Cóż, sytuacja mnie zmusiła, bo się kończył prąd i gaz i trzeba było polecieć z wiaderkiem na pocztę, żeby nalali...

No a potem zajrzałam za chałupę, co się tam dzieje, i oto fotorelacja:

Z rzeczy jadalnych mam w ogrodzie, jak widać, pieczarki, koper, słodki groszek w dużych ilościach, poza tym czekam na słońce z nadzieją, że jednak dojrzeją te dziwne pomidory... Nadzieja matką głupich, bo jesienne słońce wiąże się zazwyczaj z niską temperaturą. Za to zżeram groszek i chrupnęłam sobie dwucentymetrowego ogóreczka - zatem (jak twierdziła Mama Roksariusa) - doczekałam się ogórkowych plonów. Koper regularnie dodaję do zup i twarożków. Coś tam nawet kwitnie, a co do pieczarek, to gdybym była PEWNA, że to pieczarki, zaraz dodałabym je do jakiejś potrawy...

A w czwartki będę prowadzić Creative Skills Group w Cranstoun Drug Services. Tymczasem wolontaryjnie (robota kocha głupich), ale akurat ta fundacja rokuje szansę na stałe zatrudnienie. Kolejne zajęcia będę miała w poniedziałek, będziemy zespołowo gotować polish food i być może nawet sprzedawać.

Ciekawe, że wolontaryjną pracę to ot tak, od ręki, natomiast co do płatnej, to ani telefonów, ani maili... Dżizas... No, przynajmniej nie będę siedzieć w domu i będę zmuszona gadać ludzkim głosem po angielskawemu.

A w domu mam róże i pali się w kominku, więc ciepło...

Sfrustrowana jestem

Ech, kurcze...

Moja firemka się rozwija. Becky kombinuje, jak zwiększyć sprzedaż, wymyśla nowe produkty i sposób, w jaki toto wcisnąć potencjalnym klientom. No i wymyśliła, że nasze majtki będą sprzedawane w zestawach o jakiś tam szumnie brzmących nazwach. Przy okazji na stronie wmyp? mają się pojawić nowe kolory gatek. W tym celu została wynajęta 'prawie profesjonalna' fotografka, czyli Maggie, studentka fotografii na którymś z southamptońskich uniwersytetów. Maggie przyszła dwa razy, za pierwszym razem wyprodukowała takie coś (tu jeden przykład, ale reszta w ten sam deseń):

Następnym razem przyszła zrobić więcej zdjęć majtek, ale nagle ni stąd ni z owąd strzeliła focha i po prostu wyszła z biura. Nikomu nic nie powiedziała i oczywiście nie pojawiła się więcej....

Zatem Della wykombinowała, że ja przecież też umiem robić zdjęcia i znam trochę programy graficzne. No, fotograf i grafik ze mnie jak z koziej dupy trąba, ale co zrobić, poprosiłam Samię, żeby mi uszyła koszulkę na naszego czarnego manekina (chodziło o białe tło), ubrałam Chardonnay, naciągnęłam jej gacie i zaczęłam strzelać foty.

 I efekt pięciominutowej obróbki w GIMPie:

Nie twierdzę, że to mistrzostwo świata, ale to te same gacie, które są na pierwszym zdjęciu, wykonanym przez fotografa...

No a potem zrobiłam jeszcze jakieś czterysta zdjęć, wybrałam znośne, część już obrobiłam, reszta czeka na jutro. Pfff... Extra Strong Green Set i próbka koronki:

A teraz siedzę i się frustruję. Taka, żesz mać, świetna jestem w tym i owym, Della mi dzisiaj pokazała nowe wizytówki, do których projekt zrobiłam, tylko KIEDY ZACZNĘ ZARABIAĆ na tym, że jestem świetna i umiem wszystko zrobić sto razy lepiej niż angole???

:-(

No cóż, bzy już zakwitły i jak się dobrze pokombinuje, to nie widać zza nich paskudnego miasta:

 

 

 

A kaczki nadal drepczą po podwórku, nie mam pojęcia czym się żywią, ale o kilkaset metrów stąd jest kaczy staw, mogłyby tam sobie zamieszkać.

who made your pants?

Tak nazywa się moja firemka. Z małych liter, żeby było fajniej. Pracuję już prawie rok (szukając pracy za pieniądze) i całkiem mi tu dobrze.

Znalazłam sobie wolontariat, bo z prawa i z lewa docierały do mnie informacje, że to fajnie wygląda w CV, że każdy angielski pracodawca patrzy przychylniej na pracownika, który potrafi się udzielać za friko. Do mnie bardziej przemawia fakt, że nie będę w tym swoim CV miała wielkiej dziury w okresie zatrudnienia - wolontaryjnie czy nie, pracuję, czyli jestem aktywna. Inna rzecz, że równolegle szukam pracy, wyszukuję oferty w necie, łażę do agencji. Kiszka, długa i dołująca... Ciągle czuję się niepewnie gadając po angielsku, zapisałam się na kurs, na którym dowiedziałam się głównie, jak kiepsko mówię. No cóż, jakoś mówię.

W wmyp? nie zanosi się, żebym zaczęła mówić lepiej. Mówię odważniej, za to zupełnie na bakier z gramatyką. Tutaj to nikomu kompletnie nie przeszkadza, bo i tak większość pracownic gada gorzej niż ja. W związku z tym nikt mnie nie poprawia i tyle na temat nauki języka w kontakcie z inglisz pipul ;-)

A teraz parę słów o firmie:

• Szyjemy majtki:

• Właściwie to szyją je babeczki z southamptońskiej społeczności muzułmańskiej, głównie z Afganistanu, Pakistanu i Somalii:

• W związku z tym w dni, kiedy szyją (wtorki, środy i czwartki) do firmy nie ma wstępu żaden facet (na zdjęciach Afganki Zakara i Samia, i nowa babeczka której nie znam):

• Majtki są szyte z materiałów ekologicznych, w ogóle cała firma jest ogromnie pro-eko, główna szefowa Becky jest wegetarianką, wielbicielką kotów i ludzi oraz dwóch kolorów: czarnego i różowego.
• Nasze biuro składa się z kilku pomieszczeń, w tym szwalni i hali, gdzie się wycina majty z koronki, poza tym jest kuchenka, pokój śniadaniowy i trzy pokoje biurowe:

• W lecie jest za gorąco, w zimie za zimno.
• Majtki sprzedajemy głównie na stronie naszej firmy i nie są tanie ani szczególnie ładne, ale Becky wymyśliła przepiękną ściemę i jakoś się sprzedają, bo Anglicy kupią każdy kit ubrany w wielkie słowa o ekologii i ochronie praw człowieka.
• Są dwie szefowe: 

1. Becky, która firmę wymyśliła, a teraz kombinuje kasę na rozwój, szuka klientów i wścieka się i żyje w ciągłym stresie, czasem warczy, ale głównie jest przemiła, chyba że nie ma czasu wyjść ze swojego biura:

2. Della, która próbuje to wszystko utrzymać w kupie, pilnuje pracownic, rozdziela zadania, a czasem gania z odkurzaczem. Generalnie najbardziej cierpliwy człowiek świata i raz mi zrobiła herbatę z mlekiem zamiast kawy, ale nie złośliwie (chociaż strasznie się ze mnie śmiała, jak zrobiłam łyka i zmieniłam się na twarzy...) (na zdjęciu z Batol z Sudanu):

• Tymczasem główne siły biurowej części przedsięwzięcia oparte są na wolontariuszach: ja na przykład sprawdzam zamówienia  w jednej bazie danych, wpisuję klientów do innej bazy, wypisuję faktury, zbieram i pakuję gacie, wysyłam pocztę. Poza tym wykonuję mnóstwo innej papierkowej roboty, zestawiam raporty, tworzę tabele tego i owego, niekiedy projekty czegoś tam w InDesignie i GIMPie, a w wolnym czasie robię kontrolę jakości. Gaci, oczywiście. Inne babeczki zajmują się np. księgowością, dzwonieniem po klientach, składaniem zamówień na to, co trzeba albo marketingiem. Niekiedy siedzą i się nudzą. Ja, jak się nudzę, to sobie idę.

• Atmosfera pracy jest sympatyczna i przyjacielska, nasze Muzułmanki to normalne, pogodne, dobre kobiety, a wolontariuszki są miłe i pomocne. Obecnie w biurze poza Polką (czyli mną) pracuje Niemka Julia, Nigeryjka Pratima i Siobhan, którą mijam w drzwiach jak wychodzę, więc nie wiem, skąd jest, bośmy jeszcze nie pogadały. Poza tym są Debbie i Berni z UK, a była Aimee Australijka, Biyun z Chin, Mariam z Iraku i kto tam jeszcze... (na zdjęciu Julia i Della):

Ha, multikulturowość, tolerancja i przyjaźń! Co ja tutaj robię..?

No i na koniec jeszcze nasz manekin do pokazywania majtek i koszulek, ma na imię Chardonnay i tymczasem jest rozebrana do naga ;-)

 A to jest ulubienica Becky, mapa z imionami pracownic i wolontariuszek i miejscami, skąd przybyły:

Hmm, jak się przyjrzeć z boku, to nawet to ciekawie wygląda...