Odkurzacz

Musieliśmy zamocować takie ustrojstwo w ogrodzie, bo nam kury od sąsiada z lewej przełaziły pod bramą i dewastowały moje warzywa i nasturcje. No, gadziny:

To odkurzacz jest:

A reszta ogrodu prosperuje, aczkolwiek niedługo przestanie, bo w ogóle nie ma deszczu:

Pociechą mi jest, że wczoraj (po zamontowaniu odkurzacza) coś postanowiło zapolować na kury. Nie wiem co - czy kania (dużo ich lata nad naszą dzielnicą), czy też kot-sąsiad. Nie widziałam niestety, a widok musiał być pocieszny. Usłyszałam tylko kurzy paniczny wrzask coraz cieńszy w wyniku efektu Dopplera, następnie kotłowanie i ponownie kurzy wrzask, tym razem bardziej oburzony niż przestraszony. Kura wtargnęła na posiadłość sąsiada po prawej, przebiegła wzdłuż ogrodu i domu, przecisnęła się przez pręty furtki i wybiegła na ulicę. Nie znam jej dalszych losów, bo dostałam ataku śmiechu i nie mogłam się pozbierać :)

Parszywi spamerzy

Zasypują mnie ostatnio swoimi parszywymi anonimowymi komciami, w których wstawiają linki do swoich blogów, i nie pomogło, że ustawiłam weryfikację słowną przy komentarzach. Doprowadzona do ostateczności wyłączam możliwość komentowania przez Anonimowego Comara i Anonimową KN, wszystkie pozostałe komentatorki mają własne blogi i są od dawna zassane przez Google+, Wordpress czy inne Bloggery. Komentujcie, o ile będzie co, bo ostatnio z tym nienajlepiej...

Z nowych rzeczy nic nowego. Wiosna idzie, kopię ogród i robię zdjęcia. Ganiałam dzisiaj po ogrodzie za oszalałym motylem cytrynkiem, ale nie dał sobie strzelić foci. Nie był to jednak pierwszy motyl w tym roku. W połowie lutego widziałam w lesie mniej radosnego wiosennego wróżbitę (pisałam kiedyś, że dla mnie kolor pierwszego wiosennego motyla zwiastuje nastrój na nadchodzące lato) i ten był brązowy, niemniej jednak miał białe, pomarańczowe i czerwone brzegi, więc nie mogła to być zła wróżba ;) Zanosi się, że w tym roku będziemy zaganiani w wakacje, bo pewnie koło czerwca - lipca będziemy sprzedawać mieszkanie i rozglądać się za czymś, co kupimy w UK, konkretnie w Basingstoke. Zatem kolor brązowy może sygnalizować udrękę urzędowo - poszukiwawczo - sprzedawczo - nabywczą, ale z przebłyskami optymizmu :D

Byłam u efki, piszę, bo wiem, że czeka na jakiś wpisowy fajerwerk związany z tym pobytem. Fajerwerków nie będzie: jestem zbyt przybita do podłoża, bo wychlałam za dużo piwska i zeżarłam za dużo potraw złożonych głównie z węglowodanów utopionych w tłuszczu. Nie mieszczę się w spodnie i mam żal, co prawda nie do efki, a do siebie. Pożytku ze mnie było mało, tyle, że efka nadrobiła zaległości w piciu brytyjskich ales i już nie bardzo lubi lagery i cydry. Mam nadzieję, że nie czyta tego brytyjska opieka społeczna, która może nie byłaby bardzo zbudowana tym faktem...

A ten rok jest dziwny. Początek marca i już mi kwitnie poziomka:

I trochę innych roślin. Nawet szafirki już wylazły!

I jeszcze to, co skopałam. Zmniejszyłam powierzchnię pod warzywa, bo i tak używam pietruszki, kopru, rzodkiewek i fasoli. W zeszłym roku jeno to obrodziło znośnie. I pomidory... To udeptane to będzie trawnik.

No to do zaś. Może kiedyś wyłączę ograniczenie na komentarze, jak uznam, że te parszywce sobie odpuściły...

Fiołki...

...te pierwsze, zimowe, dedykuję Matuli:

I krokusy też:

A Tacie dedykuję pietruszkę, co ją ciągle mam w ogrodzie i dodaję do potraw, mimo, że zima. Na zdrowie!

Widywałam fiołki w lutym, ale żeby na początku stycznia... Wiosna idzie, byleby się nie potknęła o spóźnioną zimę!

A tu moja paszcza, jeszcze zeszłoroczna, ze spaceru gdzieś w Ludshott Common 29 grudnia:

Ogród nędzy i rozpaczy, czyli w czasie suszy szosa sucha

Kurde, co za głupi klimat w tym kraju.

Cała wiosna była parszywie zimna i deszczowa, do końca czerwca spałam pod kołdrą, polarowym kocem i w ciepłej polarowej piżamce w serduszka, fuj. Potem, na początku lipca, poleciałam do Polski i przeżyłam szok temperaturowy, który z trudem znosiłam, ciesząc się w duchu, że wrócę do UK i sobie odpocznę.

No to se odpoczęłam:
Odkąd jestem z powrotem w UK - czyli od 10 lipca - nie przespałam porządnie ani jednej nocki. Upał nie daje spać ani oddychać. Nie daję rady chodzić na spacery do miasta (odkąd przyjechałam, odważyłam się na to może ze trzy razy) i kryję się w domu za zaciągniętymi zasłonami. Budzę się po kilkanaście razy zlana potem. Wypijam wiadra wody mineralnej i - wstydzę się, ale się przyznam - znowu czasem piję piwo. Wyglądam jak zombiak i boję się, że mi to zostanie.

Ale najgorsza w tym jest susza. Kraj, który był zalewany potokami wody, obecnie łuszczy się i kruszy. Zieleń wyszarzała i pokryła się pyłem. Moja niegdyś (na początku lipca, dwadzieścia dni temu!) piękna, bujna i zielona trawa w ogrodzie wygląda jakby lada moment miała zostać zagarnięta przez pustynię. A poza tym na środku tej katastrofy ekologicznej objawił się znak w kształcie krzyża i nie wiemy, co o tym sądzić...

 Czymś w rodzaju oazy zieleni są moje grządki, bo je podlewam... Ale plony marne są.

'Łąka' pod płotem wygląda jak siedem nieszczęść:

A róże kwitną przepięknie, ale bardzo krótko. Poza tym miały atak gąsienic i trochę wyłysiały:

W podsumowaniu: nie jestem ciepłolubnym zwierzem. Chciałabym, żeby zrobiło się fajne 19 - 23*C...

Bez zmian

Staram się nie popadać w panikę, ale tak ładnie się nastawiłam na to, że będzie lepiej - i tak jakoś na razie nie jest... Smutno mi trochę, więc chodzę po ogrodzie i oglądam kwiaty. I w ziemi trochę grzebię. Sucha jest, podlewałam już parę razy te moje roślinki, ale kiepsko im idzie.

Kwiatki w doniczkach ustawiłam koło drzwi, udało mi się trochę zamaskować zewnętrzne rury odprowadzające ścieki...

 Bratki i klematisy, których jeszcze nie da się wypatrzeć.

Dzisiaj zasadziłam fasolkę szparagową, kupną. Zasadzona przeze mnie wykiełkowała w szalonej ilości trzech pędów i ledwo ją widać.

Tulipany się kończą, szkoda...

Kwitną truskawki! Żeby tylko miały szansę dojrzeć. Mam już sposób, żeby je zabezpieczyć przed ptaszydłami, teraz tylko muszę liczyć na słońce...

A za parę dni będzie rzodkiewka!

Samosiejne niezapominajki. Zostawiłam sobie kępkę przy koszeniu trawy.

Czereśnia kwitnie jak marzenie. Szkoda, że gałęzie wysoko, nie mam z niej żadnego pożytku.

 A to nasz krzak, ale kwitnie sąsiadom :/

I jeszcze z poprzednich wycieczek zdjęcia ptaszydeł:

Jutro ma lać.

Nic się nie dzieje

Headhunterka nie dzwoni, ja się lenię, znowu popadam w marazm. Z tego wszystkiego poszłam do fryzjera włosy podciąć i trochę mi wrócił humor. Jestem na diecie, przynajmniej staram się być, i od dziewięciu dni nie wypiłam łyka piwa, ot ciężka dola... Zaczął się tutejszy długi łykend (w poniedziałek jest Bank Holiday), więc zgodnie z tradycją - jutro ma się skiepścić pogoda... Hah. Ostatnie parę dni świeciło słońce jak marzenie, a temperatura w cieniu nie przekraczała 15*C. Dziwny kraj. Przed słonecznymi dniami było szaroburo i chmurzyście, ale nie padał deszcz, w ogrodzie mam skorupę. Podlałam toto dzisiaj, więc zapewne jutro będzie lało...

E, marudzę, więc skończę już. Tylko zdjęcia: