Ogród nędzy i rozpaczy, czyli w czasie suszy szosa sucha

Kurde, co za głupi klimat w tym kraju.

Cała wiosna była parszywie zimna i deszczowa, do końca czerwca spałam pod kołdrą, polarowym kocem i w ciepłej polarowej piżamce w serduszka, fuj. Potem, na początku lipca, poleciałam do Polski i przeżyłam szok temperaturowy, który z trudem znosiłam, ciesząc się w duchu, że wrócę do UK i sobie odpocznę.

No to se odpoczęłam:
Odkąd jestem z powrotem w UK - czyli od 10 lipca - nie przespałam porządnie ani jednej nocki. Upał nie daje spać ani oddychać. Nie daję rady chodzić na spacery do miasta (odkąd przyjechałam, odważyłam się na to może ze trzy razy) i kryję się w domu za zaciągniętymi zasłonami. Budzę się po kilkanaście razy zlana potem. Wypijam wiadra wody mineralnej i - wstydzę się, ale się przyznam - znowu czasem piję piwo. Wyglądam jak zombiak i boję się, że mi to zostanie.

Ale najgorsza w tym jest susza. Kraj, który był zalewany potokami wody, obecnie łuszczy się i kruszy. Zieleń wyszarzała i pokryła się pyłem. Moja niegdyś (na początku lipca, dwadzieścia dni temu!) piękna, bujna i zielona trawa w ogrodzie wygląda jakby lada moment miała zostać zagarnięta przez pustynię. A poza tym na środku tej katastrofy ekologicznej objawił się znak w kształcie krzyża i nie wiemy, co o tym sądzić...

 Czymś w rodzaju oazy zieleni są moje grządki, bo je podlewam... Ale plony marne są.

'Łąka' pod płotem wygląda jak siedem nieszczęść:

A róże kwitną przepięknie, ale bardzo krótko. Poza tym miały atak gąsienic i trochę wyłysiały:

W podsumowaniu: nie jestem ciepłolubnym zwierzem. Chciałabym, żeby zrobiło się fajne 19 - 23*C...

Dedykuję sobie

Pierwszy raz od wielu, wielu lat, nie mam doła w urodziny. A Kisielowi dziękuję, że mi to dzisiaj zaśpiewał zaraz po 'sto lat' :)

Z dedykacją...

...dla Comara i Mirka:

Pamiętacie? Przed imprezą na Alpejskiej - gotowaliśmy bigos i pod tym pretekstem piliśmy wino, duuużo wina :) A potem wino się skończyło i poszliśmy napruci po kolejne, wróciliśmy i tańczyliśmy przy tej piosence. A potem przyszedł Kuba i miał za złe trochę. A imprezy nie pamiętam :D

Dzisiaj waga pokazała, że bez najmniejszych wątpliwości ważę 10 kg mniej niż na początku diety. Czyli dokładnie sześćdziesiąt dni temu :D

COŚ

Wracałam od autobusu objuczona torbami i na jednym z mijanych podwórek COŚ mi zamajaczyło w kąciku oka. Myślałam, że to taki średni pies, zerknęłam i poszłam dalej, lecz nagłe skojarzenie - i coś mnie zastopowało. To nie było podobne do psa. Nieco przypominało sarnę. Porządnie spasioną sarnę na krótkich nóżkach :/ Trochę jak TO, ale chyba bez pasków:

 

(Zdjęcie wzięte z RedOrbit.)

Wyraz paszczy też miało taki nieprzychylny. Popatrzyło się na mnie, skuliło i schowało pod samochodem...

Sernik dietetyczny

Upiekłam, bo mnie wzięło - z grubsza spełnia założenia diety Dukana. Wygląda na to, że da się zjeść, więc zapiszę sobie przepis. To mój wynalazek, nikogo nie namawiam ;)

• Jakieś 400 g półtłustego sera (chudego nie miałam akurat),
• 5 jajek,
• 6 (może trochę więcej) łyżek syropu z agawy - naturalny słodzik,
•  pół szklanki 'mleka' z migdałów ALPRO,
• ekstrakt z wanilii,
• 2 łyżeczki mąki kukurydzianej.

Rozdzieliłam żółtko/białko, żółtka wrzuciłam do malaksera, dodałam syrop, mleko, ser i malaksowałam ile wlezie. Potem wanilia i mąka i dalej malaksowałam, w międzyczasie rozgrzał się piekarnik (za mocno), ubiłam pianę z białek. Zmieszałam delikatnie, wlałam do naczynia żaroodpornego przetartego ręcznikiem papierowym z kroplą oliwy i oprószonego mąką kukurydzianą. Piekłam jakieś 40 minut. O:

Wyszedł mało słodki, bardzo wilgotny i w sumie taki trochę jak suflet serowy - brakuje masła, oooj, brakuje. Jadalny.

A dieta mi służy, zdecydowanie. Nie mam zdjęcia całej sylwetki, ale może sobie zrobię, jak zafarbuję włosy ;) Na razie zdjęcie  z połowy października, a potem jeszcze przytyłam z 5 kg:

I z wczoraj. Wiało:

Po pysku widać różnicę. I po włosach, bo mi się poprawiły.

Błąd w matrixie

Zdałam sobie wczoraj sprawę, że od miesiąca coś nie tak jest z pogodą. Zupełnie na opak. Od czterech tygodni mamy słoneczne, wyjazdowe łykendy!

New Forest, cztery łykendy wstecz:

Cheddar Gorge i Wells, trzy łykendy temu:

Zeszłotygodniowy Worbarrow Tout:

I Seven Sisters, na świeżo - z wczoraj:

 (Fota z ręki)

Gdyby ktoś się zachwycał och i ach, jakie piękne u nas lato, to informuję, że temperatury odczuwalne to ok. 12*C (wczoraj) do ewenetualnie upalnych 18*C (Cheddar Gorge). No, ale ważne, że słońce jest :)

Żeby nie było, że zupełnie zamilkłam

No, nic się nie dzieje po prostu. Headhunterzy nie dzwonią, więc siedzę letko zdołowana i próbuję nie posunąć się w tym dalej. Czy też może głębiej. Nie mam weny. Trzymam dietę, która coś się obraziła i od dwóch tygodni waga ani drgnie w dół. W górę też nie. No, mam jakieś 7.5 kg mniej - tak czy siak, warte wyrzeczeń. Więc walczę dalej z sobą, ale piwo czasem popijam. Raz na tydzień, ale może powinnam całkiem przestać?

Uszyłam sobie torebkę ze starego płaszcza. Nie wiedziałam, jaki jej dać motyw dekoracyjny, więc zrobiłam dwie klapki na wymianę:

Poza tym mieszczę się w stare ciuchy i stare biustonosze, więc mam się w co ubrać wreszcie :) Ale pisać mi się nie chce, cóż...